Tak wiele myśli, a jednak brakuje słów...a raczej uporządkowania. Jest ich zbyt dużo, a ja byt mała, żeby je pozbierać. Nawet nie próbuję, może wszystko samo kiedyś się poukłada. Zobaczymy...poczujemy, bo trudno mówić tu o efektach wizua;nych. Chociaż jeśli wszystko będzie dobrze, to na przestrzeni kilometrów ujrzymy Szczęście. Oby.

Ciii... żeby nie zapeszyć...